امامت دوازده امام از خاندان محمّد و تعيين آنها رسيده و حديث لوح كه جابر از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و جابربن يزيد جعفى از امام باقر از قول پدر و جدش از فاطمه دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نقل كرده است ، نزد اهلش مشهور و در جاى مناسب آن ذكر شده و اصحاب حديث عامه بر نقل بسيارى از اين روايات به صورت اجمال موافقند . « 1 » 12 - ابن شهرآشوب مىگويد : دليل بر امامت آن حضرت چيزى است كه به ثبوت رسيده مبنى بر اين كه امام بايد مورد نصّ و مشخص باشد و هر كس بر اين عقيده است بر امامت وى قطع دارد ، و هر گاه ثابت شود كه امام بايد معصوم باشد ، يقين حاصل مىشود كه امام پس از حسين‌بن على عليهما السلام فرزند او علي بن حسين عليهما السلام است ؛ زيرا دربارهء هر كه از بنىاميه و خوارج ادّعاى امامت شده ، بر نداشتن عصمت وى اتفاق نظر دارند . و اما كيسانيه هر چند كه سخن از نصّ گفته‌اند ولى نص صريحى را قائل نشده‌اند . « 2 » 13 - اربلى مىگويد : امامت آن حضرت به چند دليل ثابت است : يكى آن كه وى پس از پدرش از نظر علم و عمل از همهء خلايق افضل است و امامت به دلايل عقلى متعلق به برترين فرد است نه فرد كم‌فضيلت . و ديگر اين كه وى به پدرش امام حسين عليه السلام از همه كس سزاوارتر و به خاطر فضيلت و نسبش به جايگاه وى شايسته‌تر بود ؛ به دليل آيه ذوى الارحام و داستان حضرت زكريا عليه السلام . و چون امامت در هر زمانى به حكم عقل واجب است و ادّعاى مدعيان

--> ( 1 ) - اعلام الورى : ص 253 . ( 2 ) - مناقب : 2 / 237 .